We proudly present you Laura! She recently joined the team of Solid Food.

Naamloos.png

However, she is not a newbie at Solid. Before really joining, she worked a year as a volunteer in Ayacucho, Peru mostly working for – indeed – Solid Food.

Read here some of Laura’s reflections after finishing her volunteering job, which she did great! By the way, at this moment, she is ‘on air’, flying to her beloved Ayacucho and working with the quinoa collegues of Solid Food.

 

“Eating Andean potatoes with Hapchi  and reflecting my (already 9 months) time spent in Ayacucho, I can only come to the conclusion ‘time flies when being busy’.

One year ago, I needed a complete overhaul and decided to spend my time to do volunteering abroad. After a  first demotivating search on the internet, I’ve contacted an organization that appeared to be a client of the organization ‘Solid’ (until that moment a still unknown organization) who provided me with the contact details of Solid. From that moment on, everything accelerated really quickly… 6 weeks later I found myself standing in Schiphol Airport, looking for the flight number of Schiphol-Lima.

Solid_LauraJoosten3.jpg.jpeg

Solid accepted my volunteering, particularly to support the organization with financial insights. As I had gained financial experience over the past few years and since Solid Peru was up for some major optimizations to their reporting, cost calculations and pricing, every help was welcome.

Arrived in Ayacucho I was surprised and intrigued by Solid’s many social and commercial projects; as I’ve got to know the entire organization, I can state that Solid may be proud of its significant contribution to the local society.  I’ve met some inspiring people, interesting colleagues and grateful participants of our social projects; I gained new insights in managing a company and I firmly believe in the organization’s business model. As corporate social responsibility becomes more and more important, the set-up of a hybrid company where commercial projects support social projects, with the necessary cash flow, is a very sustainable alternative of managing a company. The added value, locally, not only is measurable in terms of financial resources or growth but even in real life changes in the lives of underprivileged girls, adolescents and farmers.

However, it wasn’t always a piece of cake: to live alone in an isolated city, no one who speaks English, adapting to a different way of living and mind set,… Subsequently, gaining trust of local employees, placing myself in their work methods and trying to elaborate a collaboration,… at times all very exhausting but at the end of the day also very fulfilling.

Living in Ayacucho, a city in the middle of the Andes and until today very isolated, is like stepping back 50 years in time. Farmers in the surrounding villages often only speak quechua (the original Inca language), grow old in isolated ‘pueblos’ and live of their own resources: a few cows, some chickens and a part of their own cultivations like potatoes, quinoa, type of beans,… In the city center, at first glance, you can still see the local citizens dressed in their typical colorful clothing and matching hats selling herbs, fresh fruit and vegetables. There’s a pleasant liveliness with a vibrant culture of locale dance, music and religious festivities. To adapt again to the Belgian life won’t be easy but I will cherish this rich experience as it has contributed to the person I am today.”

Laura Joosten

Solid_LauraJoosten1.jpg.jpeg

 

“Reflecterend over de voorbije maanden en genietend van de papas Andinas con Hapchi (een typisch sausje op basis van de lokale kaas), kan ik maar tot één besluit komen: 9 maanden vliegen voorbij als je de handen uit de mouwen steekt.

Ondertussen een jaar geleden, had ik nood aan een drastische verandering; de gedachte om tijd in het buitenland door te brengen, speelde al langer en ik besloot dan ook om enkele maanden als vrijwilliger te werken in een onderontwikkeld land. De zoektocht naar vrijwilligerswerk verliep oorspronkelijk niet even vlot, tot ik een modemerk aanschreef die handelde in kledij van Alpaca wol en klant bleek te zijn van een Belgische organisatie, genaamd ‘Solid’. Met de contactgegevens van Solid op zak, kwam alles heel snel in een stroomversnelling terecht en amper 6 weken later bevond ik mij in de luchthaven van Schiphol op zoek naar het vluchtnummer ‘Schiphol – Lima’.

Solid ging enthousiast in op mijn aanbod om als vrijwilliger de Peruviaanse projecten te voorzien van nieuwe financiële inzichten. Over de afgelopen jaren heb ik verschillende ervaringen opgedaan in de ‘financiële wereld’ en aangezien Solid Peru, met oog op groei, klaar was om enkele optimalisaties door te voeren met betrekking tot rapportering, kost calculatie en prijszetting, was alle hulp “bienvenido”!

Aangekomen in Ayacucho was ik aangenaam verrast en geïntrigeerd door de omvang van Solid Peru’s vele sociale en commerciële projecten. Nadat ik in vogelvlucht de projecten ter plaatse had bezocht, was de lokale impact van de organisatie al heel snel duidelijk. In de voorbije maanden ben ik in contact gekomen met boeiende persoonlijkheden, enthousiaste collega’s en dankbare leden van onze projecten; ook heb ik nieuwe inzichten verworven in hoe een onderneming efficiënt te managen.

In de wereld van vandaag waarin maatschappelijk verantwoord ondernemen steeds belangrijker wordt, is de creatie van een ‘hybride’ onderneming, waarbij de commerciële projecten de sociale projecten ondersteunen met de nodige cash flow, een heel interessant en duurzaam alternatief van bedrijfsvoering. De toegevoegde waarde uit zich niet enkel in monetaire termen of groei van de onderneming maar eveneens in de directe impact in het leven van kansarme meisjes, adolescenten en boeren.

Het was echter niet enkel rozengeur en maneschijn: het alleen leven, zo goed als niemand die zich in het Engels kan uitdrukken, het aanpassen aan een andere manier van leven en denken,… Daarbij komend, op professioneel vlak, het kweken van vertrouwen bij de lokale collega’s, het aanpassen aan de andere werkmethodes en het bekomen van een duurzame samenwerking… allemaal vrij vermoeiend, maar op het einde van de dag ook heel verrijkend.

Het voelde alsof het leven in Ayacucho, een stad(je) midden in de Andes en tot op de dag van vandaag vrij geïsoleerd, een stap terug was in de tijd. De boeren in de nabijgelegen dorpjes spreken vaak enkel Quechua (de originele Inca taal) en leven van hun eigen gekweekte en geteelde producten: een paar koeien, een handvol kippen en een door hun bewaarde stock aan quinoa, aardappelen en bonen. De straten van Ayacucho worden gekenmerkt door de lokale bevolking gekleed in de typische, kleurrijke kledij met de obligatoire hoed; waar men in grote, verse markten groenten, fruit, “chaplas” (typische broodjes), kruiden en zoveel meer verkopen. Er heerst een broeierige, levendige sfeer en de boeiende cultuur van lokale dans, muziek en religieuze festiviteiten maken het leven in Ayacucho des te interessanter. Het opnieuw aanpassen aan het leven in België zal niet gemakkelijk zijn, maar ik zal deze ervaring blijven koesteren als het heeft bijgedragen tot de persoon die ik ben de dag van vandaag.”

 

Laura Joosten